| 
| 
روابط عمومی ها در بعد ارتباطات درون سازمانی وبرون سازمانی می توانند امید را به کالبد سازمان وجامعه بدمند.اما برای دمیدن روح امید لوازمی برای روابط عمومی ها لازم است که به تعدادی از انها اشاره می کنم.
۱-شخصی که سکان روابط عمومی را به دست می گیرد از نظر شخصیتی باید شخصی امیدوار باشد تا بتواند امید را در برنامه هایش ملموس وقابل دریافت نماید.
۲- امروز ضرب المثلی وجود دارد که برای انجام یک کار مهم می گویند:بی مایه فتیر است.مفهوم این مثال شاید این باشد برای دمیدن روح در سازمان وجامعه نیاز به برنامه هایی است که بدون بودجه بندی هدف محقق نمی شود.
۳- همانطور که دمیدن روح از معجزات الهی واز عملی بزرگ برای خالق مطرح است وبه عبارتی کاردمیدن روح از دست خالق هستی ویا انسانهای بزرگ به اراده او فقط شدنی است.لذا کار هر کسی دمیدن روح نیست.دمیدن روح امید نیز کار هر کسی در سازمان ها وجامعه نیست.گاهی کارهای بزرگی انجام می شود ولی چون روح ندارد ،در حد یک اثر باقی می ماند .فعالیت های اطلاع رسانی بدون اثر وروح نیز مانند مجسمه ای است که هیچ روحی در آن نیست ونمی تواند منشا اثر باشد.لذا یک متخصص در زمینه روابط عمومی شرایط بهتری برای خلق اثار همراه با روح دارد.به عبارتی کسی که در روابط عمومی کار می کند باید خلاق باشد.
۴-انگیزه دمیدن روح برای کسی که می خواهد این کار را انجام دهد.لم یشکر الخالق ولم یشکر المخلوق.اگر خداوند برای دمیدن روح در انسان می فرماید:انا کنز مخفی: وانگیزه شناخته شدن وشاشاندن را مطرح می کند.بانیان ودمندگان روح در سازمان وجامعه نیز از این قانون مستسنی نیستند.
منبع:وبلاگ محمد رضا هدایتی,مدیر روابط عمومی مدیریت درمان تامین اجتماعی قم با عنوان(کاغذ شیشه ای تامین قم)
پایان 602
